Verkkvíði?

Einhver góð ráð um hvernig maður eigi að halda sér að vinnu, lesa fagbækur og vinna að ritgerð? Ég snýst bara í hringi og geri ekkert af viti.

Meiri bókalestur

Kláraði Dimmar rósir eftir Ólaf Gunnarsson í gærkvöld. Fann hana í Bókasafni Kópavogs þegar ég var að snudda þar um daginn og lét freistast því hún gerist á árinum 1969 til 1971. Ég veit eiginlega ekki hvað mér finnst um bókina. Held kannski að ég þurfi að melta hana.
En það var auðvelt fyrir mig að setja mig inn í tímabilið og muna eftir þrengslunum í stiganum í Glaumbæ, Las Vegas og Led Zeppelintónleikunum. Naut þeirra reyndar ekki því ég var með mígrene og varð að fara heim.

Yndislestur - ekki námsbækur!

Í fyrradag fór ég á bókakvöld með gömlum vinkonum. Við höfum ekki hittst í ár - held ég - en það á að breyta því aftur - stefnt að því að hittast einu sinni í mánuði fram á vor. Við röbbuðum bara létt um hvaða bækur við hefðum lesið upp á síðkastið og settum okkur fyrir hvað ætti að lesa fyrir næsta fund. Þetta var óskaplega gaman - reyndar fór seinni helmingur kvöldins í umræður um stjórnmál - það er erfitt að gleyma þeim málum þessa dagana.
En - ég kom heim með Lífstíð eftir Lizu Marklund og Myrká eftir Arnald. Veit ég má ekki vera að því að lesa skáldsögur en ætlaði bara rétt aðeins að líta á Lizu fyrir svefninn - og las til 3!. Hélt áfram þegar ég vaknaði og kláraði. Liza er skrambi skemmtileg - ég er viss um að Annika er með gríðarleg einhverfueinkenni. Svo ætlaði ég að vera rosadugleg að læra - en varð auðvitað að hlusta á blaðamannafund forsætisráðherra og varð svo brugðið að ég gat ekki fest hugann við skólabækur. Fékk mér þar með góða ástæðu til að lesa Arnald og glefsaði hann í mig. Endaði svo með að heimsækja vinahjón í gærkvöld, sat horfði á gamanmyndir með þeim og borðaði nammi.
Í dag druslaðist ég aðeins niður í Þjóðarbókhlöðu og svo á Austurvöll klukkan 3. Fínn fundur og skeleggir og flottir ræðumenn.

Klapparstígur 17

Einu sinni fyrir langalöngu átti ég heima á Klapparstíg 17, þar sem brann í nótt. Bjó uppi í risi í tveimur herbergjum með kærastanum mínum. Pabbi hans og mamma áttu heima á miðhæðinni. Þetta var gamalt hús. Ég var bæði draughrædd og eldhrædd í því. Var búin að hugsa upp hvernig ég ætti að komast út ef það kviknaði í. En tengdamamma sagði að það væru engir draugar þarna. Hún var - og er trúlega ennþá mjög næm. Ég trúði henni og vissi að brakið í stiganum væri bara að þrepin væru að taka sig eftir að ég hafði labbað upp. En samt - mér leið aldrei vel þarna ef ég var ein. Eigi að síður hefur mér alltaf þótt vænt um þetta hús og horfi ástúðlega á það þegar ég labba framhjá. Ég á góðar minningar um frumraunir í eldamennsku og pönnukökubakstur án mjólkur - en við áttum piparmyntulíkjör. Litlu systkini kærastans neituðu að borða pönnukökurnar því þær voru grænar. En þær smökkuðust ágætlega. Upp í risi voru afskaplega fallegir steyptir ofnar sem ekki var hægt að kveikja í lengur. Voru þarna bara sem skraut. Hef oft hugsað um að ef ég eignaðist einhverntíman hús þá vildi ég eiga svona ofna.

p.s. Kærastinn er að sjálfsögðu fyrrverandi og tengdamamman fyrrverandi tilvonandi og mér er stórlega létt því enginn dó í brunanum í nótt.

Góð heilsa

Fór á mjög áhugaverðan fyrirlestur hjá Matta Ósvald niðri í Maður lifandi áðan. Fyrirlesturinn nefnist "Góð heilsa er auðveldari en þú heldur" og fjallar m.a. um sýrustig líkamans eða PH gildið. Mæli með þessum fyrirlestri ef fólk hefur tækifæri. Kíkti aðeins í Þjóðarbókhlöðuna í dag og fór svo og hitti leiðbeinandann minn sem gaf mér góð ráð varðandi ritgerðina. Labbaði alla leiðina frá Háskólanum upp í Borgartún með viðkomu í banka í miðbænum og einni búð upp á Hlemmi. Yndislegt að rölta upp Laugaveginn í snjókomu. Það svoleiðis kyngdi niður að ég varð eins og snjókerling. Frábær dagur.

Síðbúin áramótaheit

Mynd af vef um íslenska þjóðbúninginn
Hvernig væri að gera áramótaheit eins og aðrir gera. Veit það er kominn 7. jan. en hva... aldrei of seint.
Klára upphlutinn sem ég byrjað á fyrir ... - æi - gleymum því. Á bara eftir sauma skyrtuna og ganga frá svuntunni og húfunni.
Klára ritgerðina mína fyrir 1. apríl.
Út að labba a.m.k. 20 mínútur á HVERJUM degi.
Þetta ætti nú allt að vera létt verk og löðurmannlegt. Hefst allt með réttu vinnulagi.

Glerkastalar og jólafrí

Síðasti dagur í jólafríi og skáldsögulestri. Í morgun hef ég lesið Glerkastalann eftir Jeannette Walls. Gríðarlega spennandi og skemmtileg ... sorgleg ... og allavegana bók. Fær 100% meðmæli.
Það er að byrja að rökkva hérna fyrir austan. Það hefur verið smá snjókoma í allan dag en virðist vera hlé í bili. Ætla að vappa upp í bókasafn og skila bókakostinum og kveðja þar. Jólunum er alveg að ljúka og þá tekur alvaran við.

Meiri bókalestur

Næ ekki að lesa allar bækurnar sem ég nældi mér í á bókasafninu. Þarf að skila þeim á miðvikudaginn. En í kvöld las ég Í spegli, í gátu eftir Jostein Gaarder. Hann er enn að pæla í tilverunni, lífinu og dauðanum. Falleg bók um stelpukrakka sem liggur fyrir dauðanum. Mæli með henni. Bjössi er á næturvakt og ég les og bakaði haframjölsmuffins sem ég set svo í frysti. (Fyrir utan þær sem ég át strax.)

Lesa, sofa, borða

Í fyrradag lauk ég víð að lesa Borða, biðja, elska. Var heilluð af fyrsta hlutanum um Ítalíu en hinir náðu mér ekki eins. Mæli samt með henni. Í dag kláraði ég svo að lesa Bláir skór og hamingja um hana Precious Ramotswe í Botswana. Hef ekki lesið þessar bækur í mörg ár. Gleypti í mig þessar fyrstu þegar ég uppgötvaði þær, fékk leið á þeim en þessi var fín. Það er líka gaman þegar maður finnur lykt þegar maður les bækur. Þá er greinilega verið að gera eitthvað rétt.
Við fórum í partý niður á Reyðarfjörð í gærkvöld og sváfum í bílnum í nótt. Þetta var sem sagt fyrsta útilega ársins og ég man ekki eftir annarri fyrr. Það var heitt og fínt í bílnum og við sváfum eins og ungar í hreiðri. Elduðum svo jólahangikjötið og borðuðum brot af því í kvöld. Afgangurinn fer í frysti og verður væntanleg álegg næsta hálfa árið.

Gleðilegt ár

og takk fyrir gamla árið. En mikið skelfing var þetta leiðinlegt skaup :(

Sólstafir og Lagafljótsormurinn

Appelsínustelpan

Fór í bókasafnið í dag og endurnýjaði skammtinn. Náði í m.a. í Appelsínustelpuna eftir Jostein Gaarder. Falleg ástarsaga og heimspekilegar vangaveltur eins og honum er einum lagið. Mæli með þessari bók. Samt er Kapalgátan ennþá uppáhaldsbókin mín eftir hann. Sá þegar ég var að leita að þessari bók á netinu um helgina að það sé búið að kvikmynda Appelsínustelpuna, hún verður frumsýnd í Noregi í febrúarlok. Mikið væri nú gaman að fá að sjá hana hérna líka.

Bókalestur

Í gær las ég Skuldadaga eftir Jökul Valsson og skemmti mér vel. Hann skrifar um dópdíler og ruglukoll á einstaklega skemmtilegan hátt. Í kynningunni segir að Matti sé hálflánlaus náungi. Ég verð nú bara að segja að hann sé ótrúlega heppinn.
Svo byrjaði ég aðeins á Nótt Úlfanna eftir Tom Egeland - hélt áfram í morgun og sleppti henni ekki fyrr en hún var búin. Hryllilega spennandi og skemmtileg. Heldur fullkomlega. Ég ætlaði út að labba á meðan það væri bjart. Kannski ég nái smáhring fyrst bókin er búin.

Hvíldardagur gyðinga

155 látnir eftir loftárásir á Gaza. Er ekki sabbat í Ísrael? Hvíldardagur gyðinga?

3. í jólum

Lögurinn er spegilsléttur og bleik ský spegla sig í honum. Ég ætla út í labbitúr í góða veðrinu. Bóndi minn sefur eftir næturvaktina. Búin að gera jólahreingerningu í tölvupóstinum - undarlegt hvað maður geymir - eða gleymir að henda.

Gleðileg jól

Jólatréð á planinu fyrir utan Mjólkurstöðina dansar magadans og bjölluómur heyrist frá Glitnishreindýrinu í glugganum. Ég er pakksödd og les Verði sáttmálans eftir Tom Egeland.

Tölfræði og skautasvell

Rok og rigning. Sá skauta í nytjamarkaðnum fyrr í dag - hefði átt að kaupa svoleiðis því skautar eru skynsamlegasti fótabúnaðurinn hérna í augnablikinu. Skruppum aðeins út í sveit eftir hádegið og á meðan við stoppuðum breyttist veðrið skyndilega og við þurftum að lúsast heim á glerhálum þjóðveginum. Æsispennandi og góð æfing fyrir magavöðvana.
Síðdegis kíkti ég inn á HÍ-póstinn minn og sá kveðju frá tölfræðikennaranum - sem sagði að einkunnir væru komnar inn á vefinn og enginn hefði fallið. Það lá við að ég færi tvöfalt flikkflakk afturábak af kæti. Og enn frekar eftir að ég komst inn á vefinn og sá ég var langt frá falli.

Vill einhver kaupa tölfræðibækur? :-):-):-):-):-):-):-)

Vetrarsólstöður

Það er svo fallegt að standa hérna í 7. himni og horfa yfir ljósum prýdda Egilsstaði og Fellabæinn. Snjór yfir öllu, jólatré bæði við mjólkurstöðina og annað lengra í burtu við kaupfélagið. En annars myrkur. Þetta er eins og útlent jólakort. Ég tími ekki að fara að sofa.

sjúkk!

Búin að skrifa síðustu skýrslu fyrir jól. Fékk 2 íslenskufræðinga að lesa yfir - önnur nýkomin úr prófarkarnámskeiði. Þannig að allt ætti að vera í lagi - nema kannski innihaldið ...
Er að taka til og fékk mér púrtvínsglas úr flösku sem lá undir skemmdum. :-) Hvissleis geng det hjá þér frænka?

Ólafía - þáttur á Rás 1

Árið 1976 var ég á leið eitthvað annað og stoppaði í Osló, ætlaði að vera í viku, en var eitthvað aðeins lengur eða 9 ár. En þarna fyrsta veturinn minn fór ég í menntaskóla, sumarhýran dugði stutt svo ég varð að finna mér vinnu og einhver mér vinveittur benti mér á kaffihús á Rodelökku sem vantaði aðstoð. Ég vann þar um veturinn 2 tíma daglega eftir skóla. Fóðraði nokkra kalla sem mest voru fastagestir með kaffi og aðallega brauði með spæleggi og karbonaði ef ég man rétt. Það var ekki fjölbreyttur matseðillinn en gekk alveg minnir mig. Allavega hélt það í mér lífi þann vetur. En það var ekki það sem ég ætlaði að tala um - heldur Mekki - kallinn sem átti kaffihúsið sagði við mig einn daginn þegar hann yfirgaf staðinn. Þegar þú kemur á morgun skaltu koma í gegnum garðinn og skoða styttuna sem er í honum miðjum. Ég spurði af hverju hún væri og hann bara glotti og sagði - farðu bara og gáðu að því.

Ég náttúrlega forvitin og fór og kíkti og varð furðu sleginn þegar ég fann styttu af peysufatakonu sem hét íslensku nafni og svo stóð eitthvað fallegt undir. Þegar ég kom í vinnunna sagði hann mér að þessi kona hefði verið engill í hverfinu þegar hann var barn og hefði gert ótrúlegustu hluti fyrir fátæka. Ég man ekki til að hafa nokkurntíman fyrr heyrt um Ólafíu Jóhannsdóttur. Mörgum árum seinna var ég á Kvinneforum í Ósló og dró nokkrar vinkonur mínar í garðinn og sýndi þeim Ólafíu. Þær þekktu hana heldur ekki. En núna er búið að skrifa um hana bók eða bækur og leikrit. Henni er gert hærra undir höfði. Styttan - eða brjóstmyndin af henni í HÍ er orðin sýnilege en styttan í Ósló var færð úr friðsæla garðinum við Helgesensgötu þar sem fáir sáu hana yfir á subbulegt torg sem dúfurnar skíta á hana.

Það var þáttur um Ólafíu á Rás 1 í kvöld - endurtekinn frá 2003. - Fínn þáttur - þess vegna komu þessar minningar upp.